26 augustus 2007. Houffalize Bike Marathon. Ardennen, België (90 kilometer, 2.200 hoogtemeters)
De eerste marathon na de TransAlp Challenge. In het altijd mooie en uitdagende Ardennen gebied. Omdat Edwin niet meekon vandaag vanwege andere verplichtingen konden deze hoogtemeters maar voor de helft meetellen. Ik hoefde niet alleen te gaan want Rudolf ging vandaag weer mee. Altijd gezellig! Om 6.30 uur hadden we afgesproken in Nederweert langs de A2. Dit betekende dat de wekker om 4.30 uur afging. En dat is niet prettig na slechts 3 uur slaap. Een flinke bak koffie en wat Isostar brachten weer wat leven in mijn lijf. Om 8.15 arriveerden wij in Houffalize. Het weer zou goed worden vandaag. Dat is heerlijk. En niet in de laatste plaats omdat het in de Ardennen nog wel eens slecht en nat wil zijn. Nu hing er nog een tapijt van mist over Houffa maar dat zou weldra anders worden. We haalden onze startnummers op en maakten de fietsen klaar. Om 9.15 zouden we weg geschoten worden. We besloten bij elkaar te blijven van begin tot eind. Omdat ik me laat had ingeschreven had ik een hoog startnummer wat weer resulteerde in een vertrek vanuit het laatste startblok. Wel leuk was dat ik nog enkele deelnemers van de TransAlp tegen kwam. Toen we om 9.15 uur ook daadwerkelijk weggeschoten waren bleek al vrij snel dat de ondergrond veel natter was dan verwacht. Dit vergde weer even wat aanpassingen! Het bleek zelfs gaande weg een echte onvervalste 'baggerzooi' te zijn vandaag. Ik begon voor mijn gevoel rustig aan en ik kwam prima in mijn ritme. Het klimmen kostte geen enkele moeite en de hartslag bleef keurig onde de 80%. Met name de steile klimmen kon ik op een hoog verzet staand erg makkelijk wegtrappen. De TransAlp Challenge wierp zijn vruchten af. Jammer genoeg had Rudolf zijn dag niet en had hij veel moeite om bij te blijven. Het parcours was pittig. Veel bagger en vooral ook veel doorwadingen. Soms moesten honderden meters afgelegd worden door een beekje omhoog. Dit vergde veel oplettendheid en stuurmanskunst. De voeten zijn tijdens deze marathon ook nauwelijks droog geweest. Na 74 kilometer maakte Rudolf tijdens een snelle afdaling een stuurfoutje waardoor hij dreigde te vallen. Gelukkig kon hij de fiets weer in de juiste baan trekken waardoor verder leed bespaard bleef. Maar dit was wel het signaal voor hem om te kiezen voor veiligheid. Te vermoeid om veilig te kunnen doorgaan. Hij besloot om het voor gezien te houden. Een verstandige beslissing. Nu volgde er nog een snelle laatste 15 kilometer. Ik ging volgas tegen de pittige klimmen op en reed dan de één na de ander voorbij. Aan het eind zijn de meesten toch wat vermoeider maar ik had nog wat over. Door het prachtige terrein nam ik de klimmen en afdalingen redelijk eenvoudig. Het laatste stukje van 2 kilometer ging over het wereldcup parcours. Een erg leuke uitdaging! Toen kwam ik ook aan de finish waar Rudolf al stond te wachten. Na een lekker Belgisch biertje togen we weer huiswaarts..