Om te komen tot de 30.000 hoogtemeters zal er getraind dienen te worden. Hieronder volgt een greep uit de trainingen welke wij vanaf nu tot aan de TransAlp Challenge gaan doen. Vanaf midden April gaat een specifiek trainingsschema in. Dan zitten we gemiddeld 6 dagen in de week op de fiets. Vaak 's avonds anderhalf uur. Verschillende tempo's. En dan in het weekend de langere afstanden van ongeveer 4 uur.

10/7/07. De laatste loodjes. We hebben er lang voor getraind. De ene keer sneller als de andere keer. Soms heb je de benen wel en soms ook helemaal niet. Afgelopen weken veel op de fiets gezeten met alle bijkomende pirikelen. Zadelpijn, stramme benen, Materiaal pech etc. Maar ook snelle tijden. Wielrenners eruit rijden op Peeskes berg. Gefrustreerd moeten ze lossen bij een mountainbiker met brede noppenbanden. Kortom ups en downs... Nog een paar dagen dan zal de keiharde confrontatie uitwijzen of we er klaar voor zijn.... Laat het startschot maar vallen in Mittenwald.(14/7 om 11.00 uur).

10/6/07. Supersnel. We trainen nu bijna iedere dag. Na gisteren al een nieuw record op de route van Montferland neergezet te hebben (gemiddeld 26 km/h) was het vandaag de beurt aan de Posbank. Samen met Edwin gingen we de route op waar we tegenwoordig iedere zondag trainen. We zetten het grote blad erop en schoten op de heuvels af. Op de helft werden we achterop gereden door een 3 tal heren gehuld in Rabo-tenues. Bij het uitkomen van het bos haalde ze ons in. Ze zagen eruit als echte profs. We bedachten ons geen moment en sprongen in hun wiel. Na een aantal kilometers konden we ze weer inhalen. Maar het tempo lag hoog. Erg hoog! Nu was het zaak om weg te rijden. Edwin en ik namen om en om de kop en stoempten met een moordend tempo over de zand en bospaden. Het samenwerken ging perfect! We trokken elkaar perfect mee. De snelheid liep af en toe op tot ruim 45 km/h. En niet heuvel af... Na een tijdje reden we ze inderdaad los. Het verbaasde mij hoelang mijn benen dit tempo konden volhouden. Zeker 20 kilometer wisten we dit tempo vast te houden. We kwamen na 2 uur over de streep! Wederom een nieuw record! 53 kilometer in 2 uur.

13/5/07. Een zondag trainen. samen met Edwin al vroeg vertrokken richting de Posbank. Afgelopen week redelijk veel getraind dus de benen voelen wat 'stram' aan. We hebben echter om 9.00 uur afgesproken op de Posbank met een fotograaf van de Gelderlander die wat 'actie' foto's gaat schieten voor bij een interview. We fietsen vanaf Didam naar Rheden. Omdat we wat aan de late kant zijn moet het tempo toch wat omhoog. Na 45 minuten arriveren we in Rheden aan de rand van de Posbank alwaar de fotograaf al staat te wachten. We zoeken een aantrekkelijke afdaling uit en rijden, of liever gezegd vliegen, deze naar beneden voor de lens van de fotograaf. Na deze sessie vervolgen we de training op de route van de Posbank. Halverwege de route gaan we er nog even af om in Laag Soeren voor een mountainbike clinic, welke we 28 juni gaan geven voor Deloiite en Rabobank, een locatie te bekijken. We drinken er even een kopje koffie. Tsja, we lijken wel toeristen.. Na de bezichtiging gaan we weer op pad om in de buurt een uitdagende route te zoeken om de deelnemers straks overheen te kunnen 'jagen'. Het is hier werkelijk prachtig; mooie beekjes, watervalletjes en meer natuurschoon. Hier kunnen we wel wat mee! Na wat heen en weer gereden te hebben pakken we de originele route weer op. Ik besluit om het gas erop te gooien want mijn benen voelen vandaag goed. In de klimmen gaat het echt heerlijk. Ik moet alleen even wennen aan een nieuwe tandwielsetting die ik gisteren heb gemonteerd. Maar na een beetje uitproberen went het al snel. Het grootste tandwiel achter is nu 2 tanden groter geworden. Dat klimt wat lichter met name straks in de TransAlp Challenge. Edwin volgt continue in het achterwiel. Aan het eind van de route gekomen vullen we nog even wat water bij en gaan dan de 20 kilometer naar huis aan. het ging vandaag prima!
(104 kilometer, 760 hoogtemeters, 21,6 km/h gemiddeld)

4 /5/07. Afgelopen weken weer veel kilometer gereden. Vaak 's morgens om 7.00 uur op de fiets voor kortere trainingssessies van anderhalf uur. Veel tempo wisselingen (intervallen). Daarnaast in het weekend langere afstanden op de Posbank of in Montferland. Tochten van minimaal 4 uur tot 100 kilometer. Langzaam gaat nu ook het gewicht omlaag. Veel experimenteren met voeding onderweg en na de tijd. op één lek bandje na in het Wehlsebos geen noemenswaardige bijzonderheden.

15/4/07. Warme snelle rondjes.
De zomer is dit jaar erg vroeg begonnen! Vandaag samen met Edwin weer eens op pad. Met nog maar een week te gaan tot aan de eerste marathon meetellend voor hoogtemeters.nl even een duurtraining van een paar uur. We besluiten vanaf Didam richting de route van Montferland te rijden. Via een omweg komen we op de nogal drukke route. Maar ja, het is mooi weer en zondagmorgen.. Het 'rustig rijden' duurt ongeveer een paar minuten. Dan gaan de remmen alweer los. Als aan een elastiek stuiven we letterlijk over de zanderige paden. Links en rechts vliegen we andere bikers voorbij. Vooral in de klimmen is het verschil groot. Na een 15 kilometer route merk ik dat mijn hartslag steeds verder omhoog schiet. Terwijl Edwin nog gas genoeg over heeft! Op de klimmen moet ik hem dan ook laten gaan. Hij spuit er als een haas vandoor. Ik snap er niet veel van. Na het eerste rondje even een stop om wat te eten. Ik trek mijn nieuwe Thermische shirt maar uit. Het is inmiddels 26 graden geworden. In het tweede rondje gaat het veel en veel beter. Blijkbaar was het ondershirt veel te warm. Met veel lol én macht volbrengen we ook het tweede rondje waarin Edwin moet erkennen toch het eerste rondje 'ietsje teveel' te hebben gegeven. Volgende week maar eens rustig aan beginnen in Duitsland...
(72 kilometer, 690 hoogtemeters, 22,3 km/h gemiddeld)

8/4/07. Twee ronden Posbank.
Eerst Paasdag. Vandaag samen met Edwin de route van Rheden op. Deze route staat wel vaker op het menu. Alleen vandaag twee keer. Een prachtige route over de Posbank. Bijna geheel offroad en 51 kilometer in lengte. Paar stevige klimmen. Leuke afdalingen. Lastige technische stukken met veel kuilen en boomwortels. Kortom een feest! Omdat het alweer een tijdje droog is geweest heb ik er vandaag voor gekozen om zowel voor als achter te gaan rijden met de Schwalbe Racing Ralph. Voor in de breedte 2.25 en achter 2.4. Druk voor en achter 2 bar. Om half negen stappen we op de fietsen en vertrekken we vanaf de parkeerplaats Schaarsbergen naar de route. Het begin is fris. Zeg maar gerust koud. Het is nog geen 5 graden in de mist. Maar na een tijdje komt het lichaam op temperatuur. Dan gaat het ook gelijk een stuk beter. Edwin begint meteen gas te geven alsof we een korte wedstrijd zijn begonnen. De teller wijst pas een paar kilometers aan.. We moeten er nog zo'n 100. De gemiddelde snelheid zit op het eerste stuk ruim boven de 24 km/h. Dat belooft wat! De zon breekt door en het wordt zo waar warm! Super condities. Route droog en mooi weer. En nog rustig ook! Op het voor mij en mijn hardtail lastigste stuk moet ik alle zeilen bijzetten om Edwin op zijn volgeveerde Epic bij te houden. Het nadeel van een kurkdroge ondergrond is dat het ook voor geen milimeter meegeeft. Dus moet ik continue uit het zadel. De hartslag schiet hierdoor omhoog. Maar ik ben te eigenwijs om Edwin te laten gaan. Na dit hobbelstuk volgen de zwaarste klimmen. Doordat ik al een tijdje in het oranje heb gereden kost me dit meer moeite dan normaal. Maar we bijten door! Het eerste rondje leggen we zonder problemen af. Het gaat lekker hard. Ongeveer 2 uur en een kwartier. Tijdens de tweede ronde is er duidelijk meer Paasverkeer op de route. Wandelaars, paarden en stoklopers die te zuidelijk zitten vragen de nodige oplettendheid. Voor de rest gaat het prima. Alleen op het eind merk ik dat ik toch wat teveel heb gegeven in het begin, de benen beginnen zwaar aan te voelen. Maar toch nog redelijk fris komen we over de eindstreep in een ook weer zeer respectabele tijd van ongeveer 2,5 uur.
Super dag! En vooral prettig samen hard kunnen rijden...
(105 kilometer, 1100 hoogtemeters)

1/4/07. Paar rondjes Montferland.
Met de reis van gisteren nog in de benen vandaag ook flink wat kilometers gemaakt om het ritme van een aantal dagen achter elkaar te kunnen trainen. Heerlijk op hartslag gefietst op de mtb route van Zeddam. De klimmen gingen echt super. Het parcours droog en snel. Zon aan de hemel. Kortom fantastische omstandigheden. Uiteindelijk 2,5 rondje gereden.
(70 kilometer, 683 hoogtemeters, 21,6 km/h gemiddeld)

31/3/07. Enkele reis Enschede.
Vandaag op bezoek bij familie in Enschede. Dus een mooie gelegeheid om op fiets te stappen. Mooi weer vandaag. En een straf windje komende vanuit het Noord Oosten. Opzich niet erg... Tenzij je van Didam naar Enschede moet fietsen. Dat is namelijk richting het Noord Oosten. Dus wind tegen! Moest flink aan de bak om het gemiddelde enigzins acceptabel te houden. Was blij na ruim drie uur aan te komen.
(81 kilometer, 23,7 km/h gemiddeld)

28/3/07. Langer in het zadel.
Om het zitvlak ook weer eens te laten wennen aan de langere afstanden vandaag van huis naar de Posbank gefietst. Daar de route van 50 kilometer gefietst en weer terug met een straf windje tegen. De banden vandaag op 2 bar gezet. Achter de brede Racing Ralph 2.4 en voor de Nobby Nic 2.25. Deze combinatie is echt fantastisch! Door de druk van 'slechts' 2 bar in de brede achterband is de hardtail zelfs op de harde droge ondergrond comfortabel. Alleen op de paden waar de boomwortels bloot liggen moet je uit het zadel. Het rondje Posbank ging in 2 uur 18 minuten. Gewoon een lekker tempo.
(87 kilometer, 660 hoogtemeters, 21,3 km/h gemiddeld)

18/3/07. Een weekje over de weg.
Afgelopen week een aantal malen de weg op geweest en op de hometrainer gezeten om aan de duurconditie te werken. Totaal ongeveer 8 uur gefietst op hartslag 60-70% van de max. hartslag.

11/3/07. Posbank.
De bedoeling was om samen met Edwin weer een rondje Posbank te doen. Om half 10 afgesproken in Loenen. Echter waren er door wegwerkzaamheden een aantal wegen afgesloten. Onder andere degene die ik moest hebben om op de parkeerplaats te komen met de auto. Er was geen andere mogelijkheid om er te komen. Edwin had zijn telefoon niet meegenomen. Dus maar besloten ergens anders de route op te rijden. In de wetenschap dat Edwin het rondje meestal met de klok mee rijd ging ik de andere kant op. Zo moest ik hem onderweg tegen komen.En zo gebeurde. Na 22 kilometer kwamen we elkaar tegen. Na even slap te hebben staan 'ouwe wijven' maar besloten om met Edwin verder te gaan. Ik moest dus terug. Hierdoor kreeg ik opnieuw het zwaarste deel van de route voorgeschoteld. Maar dit is wel een goede training want de meeste hoogtemeters zitten in dát stuk. Na een tijdje ging het klimmen steeds wat minder. Een beginnend griepje? Een lekker aantal hoogtemeters gemaakt voor Nederlandse begrippen.
(46 km, 740 hoogtemeters, 20,3 km/h gemiddeld)

10/3/07. Rondje Zeddam.
Een 'gewoon' rondje Zeddam. Heerlijk weer. Dikke modder.
(48 km, 21,6 km/h gemiddeld)

04/3/07. Anderhalf rondje Montferland.
Met Edwin afgesproken om 9.30 uur. We gaan voor de tweede keer samen aan de bak. De bedoeling is om twee maal het zware rondje(26km) van Montferland te rijden. Het is mistig als we uit Didam wegrijden op de fiets. Maar het is gelukkig droog! Vandaag rijd ik voor het eerst met een Schwalbe Nobby Nic ook op het achterwiel. Deze band is voor modderige omstandigheden, en dat is het vandaag. De Idworx biedt plaats aan deze enorm brede achterband. Met een lekker tempo komen we na 10 km aan bij de route. Na wat rek en strek werk duiken we de route op. Het is op sommige plekken enorm nat. Maar over het geheel valt het eigenlijk nog best wel mee. Het tempo ligt mooi gelijk en we rijden 'rustig' op hartslag over de route waarbij we toch een boel medebikers inhalen. De fiets en de banden voelen goed. Alleen was een achterband met iets minder profiel ook geen probleem geweest. We weten ons netjes in te houden én op hartslag te rijden. Hoewel één keertje kan ik de verleiding toch niet weerstaan.. Ik ga achter een medebiker aan die ons net op een helling had ingehaald. In het tweede gedeelte van de route is er wel veel meer modder. Het trappen gaat dan ook een stuk moeizamer. In 1 uur en 22 minuten leggen we het eerste rondje van 26 km af. Even een beetje eten en drinken en daar gaan we weer. Nog een half rondje doen we er achteraan. Daarna rijden we terug over Peeskesbult naar Didam. Een lekkere tocht met een paar kleine probleempjes.. (59 kilometer, 536 hoogtemeters, 20,4 km/ uur gemiddeld)

03/3/07. Asfalt en bagger.
Omdat we straks vooral lang gaan trainen is het natuurlijk veel leuker om één lange route te rijden in plaats van een aantal keren Posbank of Zeddam. Ik had begrepen dat er een verbindingsroute moest zijn tussen de route van de Posbank en de route van Oosterbeek. Hier maar eens even naar op zoek. Op de fiets naar Arnhem om daar binnendoor aan te komen bij de route van Oosterbeek. Na een half uurtje zoeken vind ik de pijlen. Alleen raak ik iedere keer de route weer kwijt omdat de pijlen zijn verdwenen. Veel heen en weer gefietst. Uiteindelijk kom ik bij een kleine lage tunnel onder de A12 door. Ik weet dat ik naar de andere kant moet dus ga er maar onderdoor. Volgens mij heeft dit tunneltje te maken met één of andere ontvoering en een pink.. Aan de andere kant zijn geen mtb paden. Wel een zwaar ruiterpad. Deze neem ik maar. Gevoelsmatig rijd ik richting de A50, die moet ik namelijk over om bij de route van de Posbank te komen. Bij toeval stuit ik na een tijdje op de geel/ witte pijlen die de koppelroute aangeven. Nu kan ik eindelijk weer tempo gaan maken. Ik rijd over de A50 en kom aan op de route van de Posbank. Deze neem ik nog een stukje. Maar het is een enorme bagger bende! Bij Velp ga ik weer van de route af en fiets naar huis. We hebben nu dus een route van ongeveer 110 á 120 kilometer! ( 81 kilometer, 22,6 km/uur gemiddeld)

25/2/07. Veel asfalt.
Deze week weinig spannends te melden. Twee maal de weg op geweest. Vooral getraind op duur. Totaal ongeveer 125 kilometer.

17/2/07. Anderhalf rondje Montferland.
Het weer is prachtig, bijna voorjaar met 14 graden. Vandaag maar weer eens de rout van Zeddam op. Opweg er naar toe rijdt er een wielrenner voor me. Aangezien de wind op de kop staat haal ik hem bij en ga in zijn wiel rijden. Als hij mij in z'n wiel ziet gaat hij versnellen want welke wielrenner wil er nu een mountainbiker in het wiel? Het verbaasd me enigzins hoe makkelijk ik bij kan blijven met slechts 2 bar druk in mijn brede noppen banden. Vanaf Beek naar Montferland gaat het omhoog. Hij kijkt nog eens achterom en zet stevig aan. Met een snelheid van 35-40 km per uur blijf ik in z'n wiel. Bovenaan gekomen geeft hij het op. Met een hartslag van 180 kom ik bij de atb route aan. Ik had nog wel besloten het rustig aan te doen vandaag. Vanaf hier ga ik verder op hartslag over de route. In de klimmen niet hoger dan 175-180 slagen in plaats van de gebruikelijke 200. Dit is meteen te merken. De verdeling is veel beter. Na een eerste rondje van 26 kilomter besluit ik er nog eentje te doen. De Idworx voelt perfect. Vooral in de klimmen gaat hij als een raket. Ik ben dan ook erg tevreden! Na een half rondje wordt het al wat donkerder in het bos en besluit ik toch terug te gaan over het asfalt. Een perfecte bike dag. En ik begin steeds meer vertrouwd te raken met de Idworx.(Totaal 59 kilomter, 586 hoogtemeters, gem.snelheid 22,4 km/uur).

11/2/07. Eerste training samen met Edwin op de Posbank.
Afgesproken om 9.30 uur in Loenen samen met Edwin. Voor de eerste keer samen op pad. Aangezien we veel samen moeten trappen gaan we dit heel vaak doen de komende maanden. Toen ik wakker werd hoorde ik het al op het dakraam: regen, regen en nog eens regen! Ook buienradar.nl gaf deze bevestiging. De komende uren zou het niet droog worden. Onder het mom van: 'beter een feestje in het water, dan helemaal geen feestje' reed ik naar Loenen. Daar aangekomen viel het echt met bakken uit de lucht. Veel fietsers waren er niet vanmorgen! Niemand dus. Met het klaarmaken van de fietsen zijn we dan ook al goed nat. Op het frame van de glimmende Idworx lees ik:'Race it all. All the time'. Nou dat mag die nu dan waar gaan maken. Er komen nog een paar mannen aan die het gaan proberen. Na een aantal cynische grappen over en weer beginnen Edwin en ik aan de route. We besluiten de route rechtsom te rijden. Op de route aangekomen is het nog erger dan gedacht. Wat een bagger!! Er zijn geen droge plekken te bekennen. Soms is het zo slecht dat de bodem totaal niet meer zichtbaar is. Gokken dat de plas(of sloot?) waar we doorheen rijden geen verrassingen heeft. We zien er na een paar kilometers al uit als een stel mijnwerkers. De fietsen houden zich prima. En het tempo ligt gelijk. Op de wortelpaden merk je duidelijk dat de volgeveerde 'Epic' van Edwin voordeel heeft. In de klimmen lijkt de Idworx een voorsprong te hebben. Het is wel goed oppassen geblazen want in de afdalingen kom je soms in volle vaart in een enorme sleuf van bagger terecht. het stuur slaat dan alle kanten op. Maar de fiets geeft verder geen krimp. Totdat ik op een gegeven moment van het grote blad naar het middenblad schakel. De ketting komt met geratel vrij van de tandwielen. In een fractie van een seconde slaat ie neer op de achterbrug. Met de kracht nog op de pedalen 'graaft' ie zich een weg over de mooie blauwe achterbrug.... De eerste krassen zijn een feit! Na een korte inspectie gaan we weer verder. Edwin wijst nog even op een enorme schotse hooglander die stoicijns in de berm ligt te herkauwen. Altijd een mooi gezicht hier op de veluwe. We rijden zonder verdere noemenswaardige problemen de rest van de loodzware route uit. Teruggekomen op de parkeerplaats kleden we ons snel om en dan heeft Edwin nog een aardige 'modderoplossing'. Een compressor in zijn camper om de fietsen af te spuiten! Dat scheelt thuis een boel werk! Als wij na een halfuurtje klaar zijn komt het andere ploegje terug. Letterlijk hebben sommige 'snot voor hun ogen'. Wij kunnen tevreden zijn over de eerste keer(dat kun je niet altijd zeggen). Redelijk gelijk tempo en nog gezellig ook!(Totaal 53 kilometers, 539 hoogtemeters, 3 uur en 13 minuten).

4/2/07. Montferland met de nieuwe fiets.
Na de afgelopen periode druk te zijn geweest met de vingers, die mij ertoe dwongen om in de garage op Tacx te gaan zitten, was het tijd om weer eens naar buiten te gaan. En dat op de nieuwe Idworx. Gisteren 3/2 had ik al anderhalf uur gereden om de afstellingen te proberen en te wijzigen. Vandaag dus echt weer de route op. Het weer was natuurlijk om van te watertanden. Begin februari en zon. Dan maar eens kijken of die 'top'fiets de verwachtingen waar kan maken. Opweg naar Montferland valt het me net als gisteren op dat de fiets zo licht trapt. Zou ik nou door de Tacx binnen sterkere benen hebben gekregen, of komt het écht door de Idworx? In ieder geval is 'de muziek' welke uit de DT Swiss achternaaf komt een waar genot om naar te luisteren! Schakelen met de beste groep van Sram, XO, gaat als vanzelf. Je kijkt er naar en hij schakelt zonder morren op of neer. Geweldig. De morgen kan niet beter. Na een klein ommetje (20km) kom ik aan bij de route van Zeddam. Eerst maar even wat rekken en strekken. Dan de meters op '0' en daar gaan we. De Alpine Marathon voelt zich meteen prima thuis op de route. De instelligen van de voorvork blijken prima te zijn. de vork haalt alle stoten van boomwortels en kuilen prima eruit. De fiets zelf voelt onvoorstelbaar degelijk en precies aan. Daar waar je heen wilt gáát de fiets ook heen. Overigens is dit wel zo prettig! Doordat ik veel met de fiets bezig ben vergeet ik eigenlijk te kijken op de hartslagmeter. Door mijn enthousiasme knal ik iedereen voorbij in de klimmen. Maar de hartslagmeter gaat iedere keer het rood in. 190-200 slagen p/min zijn staand in de klimmen geen uitzondering. Even wat gas terug nemen. In de afdalingen grijpen de Schwalbe banden zich vast aan de losse ondergrond. Niet één keer heb ik het gevoel dat de fiets aan de limiet zit. Door storm, welke onlangs ons land teisterde, zijn er veel bomen over de route gevallen. Zeker 15 keer moet er of afgestapt of omgereden worden. Onvermindert gaat de snelheid dan weer omhoog. In het tweede deel rijdt ik een jongen op een Scott Scale 10 achterop. Wanneer hij merkt dat ik hem nader geeft hij flink gas. Ik vergeet voor de verandering de hartslagmeter maar weer en ga er achteraan. Samen jagen we door het bos. Staand klimmen en volgas afdalen. Het lukt me niet om voorbij te gaan. Maar tot aan het einde blijf ik in zijn wiel. De laatste klim heeft hij pech. Voor hem moet een jongen afstappen op een steil stuk. Hij komt er niet op tijd omheen en moet noodgedwongen uit de pedalen. Ik red het wel om erlangs te sturen. Helemaal naar de.... bereik ik het eindpunt. Eén uur en 14 minuten. Als ik daar de tijd aftrek die nodig was om de boomhindernissen te nemen... De conclusie is dat de Idworx écht een topfiets is en dat ik alweer sta te popelen om op te stappen. Nu moet ik alleen meer naar mn hart leren luisteren...(Totaal 56km, 321 hoogtemeters, 23,7 km/h gemiddeld)

20/1/07. Binnen getraind
Omdat ik na een domme actie van de trap gevallen ben en daarbij mijn vingers licht gekneusd heb, maar binnen getraind. Tevens verwacht ik deze week de nieuwe fiets. De Cannondale staat te koop. En dan zul je nét zien.... Kan niet wachten om met de nieuwe fiets het bos in te gaan...

15/1/07. Zwaar rondje Posbank
Enorm mooi weer! Dus zo snel mogelijk de fiets op en het bos in. Vandaag maar eens wat langer trappen in de richting van de Posbank. Op de heenweg kom ik er weer eens achter waarom ik liever mountainbike dan wielren. In het open gebied tussen Didam en Duiven staat een strakke stevige westenwind. Straf tegen.
Mmm, asfalt, tegenwind en weinig te zien. Niet echt mijn ding. Na zo'n 18 kilometer kom ik in Velp aan. Daar pak ik de 50 kilometer lange mtb route op. Ondanks alle heftige buien van de afgelopen week valt het parcours me mee. Het is goed berijdbaar. Het tempo gooi ik wat omhoog. het is ook nog eens lekker rustig. Super! Dan wanneer ik halverwege de route ben begint m'n buik een signaal af te geven; trek in eten. Wat heb ik eigenlijk vanmorgen gegeten? Te weinig concludeer ik. Dan maar even een enrgieregel naar binnen werken. Maar de regels welke altijd in de rugzak zitten....zijn er niet! Dit doet me aan een reclame denken. Geen eten, geen energie en dus geen kracht. Ik gooi het tempo omlaag. Maar ik moet nog ongeveer 40 kilometer. Het gaat steeds minder. De kracht verdwijnt. Op het tandvlees maak ik de route af. Dan nog 18 kilometer naar huis. Na zo'n 10 kilometer is de kracht definitief weg. De snelheid zakt onder de 15 km/h. Anne gebeld. Als ze hoort dat ik in Doesburg (5 km van huis) opgehaald wil worden moet ze lachen; Schat, hoe lang is de TransAlp ook alweer??

7/1/07. Klimtraining Montferland
Weer eens tijd voor boslucht. Met de fiets naar Montferland en daar klimtraining gedaan. Een heuvel welke ligt buiten de atb route gebruik ik hier meestal voor. De klim is 510 meter lang en heeft verschillende hellingshoeken waarvan de sterkste ongeveer 20% is. Dan op hartslagmeter naar boven trappen in verschillende verzetten en afwisselend staan en zitten. Totaal 12 keer op en neer gereden. Toen begon het toch wel erg hard te regenen. Regenjack aan en terug naar huis.

2, 4 en 6/1/07. De hometrainer
's Avonds in de garage op de mountainbike, achterwiel in de Tacx(hometrainer). Filmpje op de laptop en ongeveer 1,5 a 2 uur trappen.

31/12/06. De hometrainer
Vanwege het mindere weer en een tekort aan tijd maar even in de garage op de fiets gezeten. Zoals vaker door de week. Filmpje erop en twee uur stilstaand trappen op de Tacx.

24/12/06. Loonse en Drunense Duinen
Om maar eens weer een rondje op zondag te 'knallen' met Rudolf, die in Roosendaal woont, afgesproken om een keertje het rondje van de Loonse en Drunense Duinen te fietsen. Deze ligt geografisch ongeveer tussen ons in. Omdat we samen ook al wat marathons hebben gereden is het tempo aardig op elkaar afgestemd. Om 9.00 uur afgesproken bij een café aan de rand van de route; 'De Rustende Jager'. Deze naam deed niet veel goeds vermoeden.. Een dag voor kerst waren er geen files op de Vaderlandse wegen. Ook een keer een ervaring! Binnen een uur reed ik met de fiets op de trekhaak de parkeerplaats op. Maar in tegenstelling tot wat de naam van het onmoetingspunt deed vermoeden leek het wel of Ikea hier in het bos een filiaal had geopend en alles gratis weg gaf vandaag. Het hele Zuiden van Nederland had een fiets gekregen en deze mensen moesten ook nú de route op! En ik dacht dat de Montferland route op zondagochtend druk was.. Na alles klaar gemaakt te hebben schoten we de route op. Normaal zijn singletracks (smalle paden) het mooist om te rijden. Maar nu even niet! Inhalen kreeg weer een nieuwe dimmensie. Waar ook maar een klein gaatje was moest je meteen je voorwiel erin prikken en brutaal je een weg banen langs de veelal langzamere rijders. Soms was een schouder of elleboog nodig om niet met de sturen in de knoop te raken. Al met al veel te gevaarlijk. Snelheid kon bijna niet gemaakt worden. En als er één van de zeldzame klimmetjes opdoemde moest je noodgewongen van de fiets omdat de meesten maar hadden besloten dat lopen 'leuker' was vandaag? Wij waren voornemens om twee rondjes van 25 kilometer te doen. Maar toen we weer bij het café waren besloten we maar de tweede ronde in de kroeg te doen. En wel achter een glas Palm. Al met al een leuke route in een mooie omgeving. Maar veel te druk op Zondagmorgen. Misschien een keertje door de weeks..(26 kilometer in ongeveer 70 minuten).

17/12/06. Montferland
Vandaag het gebruikelijke rondje in Zeddam(Montferland route) gereden. Doordat het de laatste dagen nogal behoorlijk had geregend was het parcours nogal vettig. Omdat ik vergeten was de banden te wisselen moest ik het doen met versleten 'mooi weer' banden. En dan geeft dat een extra uitdaging! Al glijdend en glibberend had ik besloten om mijn eigen tempo te fietsen, 26 kilometer/ 350 hoogtemeters gedaan in 1 uur en 8 minuten. Toen weer 12 kilometer naar huis gefietst. Totaal ongeveer 50 kilometer met een gemiddelde snelheid van 23 km/h.