22/4/2007. Der Kellerwald Marathon in Gilserberg Duitsland.(120 km/2940 hoogtemeters)
Eindelijk is het zover! De eerste marathon voor hoogtemeters.nl. Na een spannende maar vooral drukke periode van voorbereiden en trainen gaat nu echt het startschot vallen. Op zaterdagavond vertrekken Edwin en ik richting Midden Duitsland opweg naar Gaststatte 'Am Hohen Lohr' alwaar we de nacht zullen doorbrengen. De reis verloopt voorspoedig tot dat we in de buurt aankomen. De route uitdraai blijkt niet te kloppen en we moeten wel een uur zoeken in het bergzame gebied waar iedereen lijkt te slapen, alvorens we eindelijk het kleine dorpje weten te vinden. Het is 23.00 uur. De eigenaresse doet in pyama open. We kijken wel een beetje vreemd maar de vrouw doet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Nadat we de sleutel hebben gekregen nemen we alle spullen mee naar boven, inclusief de twee fietsen. Die overnachten ook op de kamer. Na een aantal voorbereidingen gaan we snel slapen want het is morgen vroeg dag! 's Morgens zitten we om 7.00 uur aan het eenvoudige doch prima ontbijt. We eten zoveel mogelijk koolhydraten. Al met al een perfecte plek om te overnachten. Snel kleden we ons om en laden de spullen in de auto. We zitten ongeveer 10 km van de start af.

Om 8.15 uur komen we aan in Gilserbergen waar de start is. We halen de startnummers op en prepareren de fietsen. Na lang twijfelen besluit ik zowel voor als achter te gaan rijden met de Schwalbe Racing Ralph. Voor 2.25 en achter 2.4 breed. Edwin rijdt voor met de Nobby Nic en achter met de Racing Ralph. Met nog 10 minuten te gaan vertrekken we naar de startopstelling. Het weer is super! Onbewolkt en de temperatuur stijgt snel. We spreken af rustig aan te doen met als doel om de langste afstand van 120 km uit te rijden. Andere afstanden zijn 40 en 80 kilometer. Bij de startopstelling gaan we dan ook bewust achteraan staan om rustig aan de opwarmronde mee te doen. Na wat stevige rocknummers gehoord te hebben begint het aftellen. Dan valt het lang verwachte startschot dan eindelijk. We zijn opweg!! Zelfs in de neutrale ronde proberen de meesten zover mogelijk naar voren te rijden. Ongeveer 950 mountainbikers gaan de strijd aan. Wij zien het allemaal vanuit het achterveld gebeuren. Er is al een boel publiek op de been in het kleine gezellige dorpje. Klappend en hop-hop-hop roepend sporen ze ons aan. Altijd leuk om mee te maken. Nadat we een lus van een paar kilometer hebben gemaakt rijden we nogmaals door het dorpje. Het tempo gaat omhoog en na over start/ finish te zijn gekomen gaat de meter lopen.

We gaan opweg naar die bijna 3000 hoogtemeters! Zoveel hebben wij er nog nooit gedaan in één wedstrijd. Ik ga het tempo aangeven is de bedoeling. Ik zal onder geen beding de eerste 100 kilometer in 'het rood' gaan rijden en laat me ook niet opjagen vandaag. Edwin neemt plaats in mijn achterwiel om ervoor te zorgen dat hij niet automatisch harder gaat. De eerste kilometers zijn redelijk vlak over droge zand en gravelpaden. Na een aantal kilometer begint de eerste serieuze klim van acht kilometer over schotterpaden. De klim gaat erg makkelijk. Mijn hartslagmeter laat ik niet verder stijgen dan 85%. Dit werkt perfect! we klimmem al snel een aantal bikers voorbij. De omgeving is echt fantastisch; dwars door het naaldbos van natuurgebied Kellerwald. Ik merk dat mn zadel niet echt fijn zit en ga af en toe staan om voor doorbloeding te zorgen. Edwin blijft ongestoord in mijn wiel hangen en groet vrolijk iedere medebiker die we inhalen omhoog. Bovenaan gekomen volgt de eerste beloning; een snelle afdaling van een paar kilometer. Met een hoog 'hoera'-gehalte geef ik de Idworx de sporen over de redelijk brede bospaden naar beneden. Het valt op dat de fiets erg graag wil. Met snelheden tot wel 60 km/h stuiven we naar beneden. Af en toe in een wat scherpere bocht breekt het voorwiel ietsje weg maar hij laat zich ook weer makkelijk opvangen. Super banden! Na de afdaling beginnen we aan de tweede lange klimserie. Totaal weer een paar kilometer met ditmaal een stijgingspercentage tot maarliefst 23%! De ketting gaat voor op het kleine blad en achter op het grootste. Pompend overbruggen we ook deze loodzware berg. Maar ook hier weet ik mijn hartslag op max. 85% te houden. Geen verzuring dus! Dan volgen er een aantal snoeiharde afdalingen dwars tussen de bomen door naar beneden. Staand op de pedalen vliegt de fiets met hoge snelheid over de grote keien en hoog uitstekende boomwortels. Het voorwiel af en toe goed richtend om de hele grote zwerfkeien te ontwijken. Het verbaasd me werkelijk hoe goed de Idworx zonder achtervering naar beneden knalt. Edwin volgt op zijn Epic ook prima. Vervolgens komen we bij de eerste verzorgingspost. We drinken en eten onze koolhydraten en gaan weer verder. Er volgt nog een loodzware klim aan het eind van de eerste ronde van 40 kilometer. Na Twee uur zit de eerste ronde erop! Vol goede moed denderen we weer door het dorpje opweg naar de tweede ronde. Het hele verhaal herhaalt zich nogmaals alleen nu een tikkeltje langzamer dan de eerste keer. Na 80 kilometer gaan we van start met de derde een laatste ronde. Inmiddels is het 27 graden geworden en dat gaat wel tegen werken! Ik blijf mijn hartslag in de gaten houden. En dat gaat goed. Alleen begin ik nu wel mijn benen te voelen!
Edwin komt af en toe uit het wiel en klimt dan even een stuk alleen verder om vervolgen zich weer te laten zakken. Ik blijf in mijn hartslagzone. De zwaartse klimmen worden nu echt zwaar. Maar uiteindelijk komen we dan toch over de finish!! Nog redelijk fris zetten we een tijd van 7 uur en 40 minuten op de klok.
Er zijn 111 mensen gefinished op de 120 kilometer. Wij keren met een 107 en 108e plaats voldaan terug naar huis. De doelstelling is behaald!! Uitrijden van de monsterafstand en geen laatste worden!! De kop is eraf...